KOEIEN, APPLE CIDER EN BIGGEN NAAST HET HUIS

Als mensen mij vragen sinds wanneer ik weer terug ben uit Nieuw-Zeeland dan reageer ik nog steevast met: ‘Ooh, 3 maanden geleden ofzo.’ Dat het inmiddels alweer bijna een jaar (!) geleden is dat ik na 8 maanden terug kwam uit Nieuw-Zeeland begint steeds meer door te dringen.
Mijn buitenlandperiode in Nieuw-Zeeland is een van de tofste ervaringen ooit geworden. Reizen, werken en echt de cultuur en mensen leren kennen, dat is wat ik leuk vind en gedaan heb.

  Als ik aan Nieuw-Zeeland denk dan denk ik aan mijn ‘’werkweek’’ die uit 12 dagen bestond en waar dagen van 10 uur de norm waren. Aan hoe ontzettend moe ik soms was en dat ik dan voor mijn gevoel, midden in de nacht koeien uit het land naar de melkput aan het drijven was. Soms was ik zo moe dat ik mijn wekker op 10 minuten zette en op de quad ging liggen slapen. Om vervolgens ijskoud wakker te schrikken en weer snel achter de koeien aan ging rijden.

Als ik aan Nieuw-Zeeland denk dan denk ik aan de vele gezellige tennisclub avondjes. De tennisclub bestond uit alle werknemers van de omliggende boerderijen. Veel getennist werd er niet en het waren vooral gezellige avonden met veel biertjes en apple cider. Hoe gezellig het ook was, om uiterlijk 22 uur vertrok iedereen weer naar huis want tussen 3:00 en 4:00 uur ging de weker weer.

Als ik aan Nieuw-Zeeland denk dan denk ik terug aan de manager en zijn lieve, Nederlandse vrouw en hun 2 lieve dochtertjes. Hoe zij mij echt onderdeel van hun gezin lieten worden en mij elke zondag, indien mogelijk, mee namen naar de kerk. Met veel liefde en plezier denk ik terug aan alle heerlijke oppasavondjes met de lieve meisjes.

Als ik aan Nieuw-Zeeland denk dan denk ik meteen aan ontelbare ritjes op de motor, quad en trekker. Aan de mega grote ham die als kerstpakket functioneerde en dan denk ik ook meteen weer aan het biggetje naast ons huis dat dankzij onze etensresten uitgroeide tot een groot varken. Ik denk aan alle prachtige zonsondergangen die ik vanuit mijn hangmat op de veranda bekeken heb. Ook kijk ik met veel verwondering terug op mijn reis op het zuidereiland, ongelofelijk hoe mooi en veelzijdig de schepping kan zijn.

En nu? Nu kijk ik met plezier vooruit! Nieuw-Zeeland was mooi maar mijn voorlopige toekomst ligt weer in Nederland. Tot mijn wanderlust mij weer ergens anders brengen zal…

Naast dat ze werkt als communicatiemedewerkster, is schrijven ook de passie van Marielle. “Ondanks dat ik ook in het ‘’echte leven’’ honderd uit praat, schrijf ik mijn woorden en gedachtespinsels het allerliefst op. Cliché maar waar: taal is echt mijn ding. Iedere zaterdag geef ik je door middel van mijn wekelijkse column een inkijkje in mijn leven. Lees jij ook mee?”

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *