MENSEN KIJKEN

Wat ik het allerleukste vind aan reizen zijn mensen. Je zou denken dat mensen over het algemeen redelijk hetzelfde zijn, maar niets is minder waar. Dat vind ik zo fascinerend aan het hele menselijke bestaan: iedereen is heel uniek, maar er zijn toch ook zo veel overeenkomsten die mensen aan elkaar binden.

Tijdens mijn vlucht vanuit Amsterdam naar Berlijn zat ik aan het gangpad. Aan de andere kant van het gangpad zat een typische business  woman. Net jurkje, hoge hakken, dure tas en een chique Chanel bril. Ze gedroeg zich behoorlijk uit de hoogte en er hing een air van superioriteit om haar heen. Tijdens de vlucht zat ze driftig op haar laptop te typen. Onopvallend sloeg ik deze mevrouw een poosje gade. Tot mijn grote pret zag ik dat deze mevrouw een hele menselijke maar vooral ook vieze guilty pleasure had: iedere keer als zij dacht dat er geen ogen op haar gericht waren peuterde zij in haar neus en onderwierp haar vondst aan een uitgebreide inspectie. In mijzelf gniffelde ik hierom, is mevrouw de super woman ineens toch een stuk menselijker.

Van alle reizen die ik tot nu toe gemaakt heb en in alle landen waar ik tot nu toe geweest ben liggen de Nieuw-Zeelanders mij het dichtst aan het hart. Zulke lieve, gastvrije en oprecht geïnteresseerde mensen ben ik nog nergens anders tegengekomen. Het maakt niet uit waar je komt of wat je aan het doen bent, iedereen is even aardig en gastvrij. Tijdens mijn verblijf in Nieuw-Zeeland ging ik met de manager en zijn gezin mee naar de kerk. Tijdens hun vakantie naar Nederland besloot ik om alleen te gaan. Ik heb geen moment gebrek aan uitnodigingen voor koffie/lunch of diner gehad. In tegenstelling tot Europeanen zijn de Kiwi’s hele nuchtere mensen. Het spreekwoord: doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg, had letterlijk van een Nieuw-Zeelander kunnen komen.

Mensen observeren tijdens mijn reizen is dus een van mijn favoriete bezigheden. Ik probeer er ook steeds weer een les uit te nemen voor mijzelf. Proberen er voor te waken dat je zo arrogant als de mevrouw in het vliegtuig overkomt. Proberen zo hartelijk en gastvrij als een Nieuw-Zeelander te zijn. Uitgeleerd ben je nooit, dus voorlopig blijf ik reizen en observeren. Én leren.

Tekst Marielle // Beeld Mirjam van Rijswijk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *