GEROEPEN!

“Ga uit je land, weg van je familie, naar het land wat Ik je wijzen zal” (Genesis 12)

Dat is wat God tegen Abram zei. Dat is nogal wat! Als kind hoorde ik dit verhaal en klonk het best vanzelfsprekend. Want wanneer God wat zegt dan moet je dat doen, toch? Maar Abram woonde in Ur der Chaldeeën, wat in het huidige Irak ligt. Het was een rijke havenstad, een soort Rotterdam van nu. Allerlei mensen, culturen en ook godsdiensten kwamen daar bij elkaar. Het was een heidense stad. Maar midden in die goddeloosheid weet God Abram te vinden. Dat vind ik zo hoopvol! In welke situatie je ook zit, misschien wel ver van God af, Hij weet je te vinden. En Hij roept je.

Grote kans dat Abram nog nooit van God gehoord had. Als hij al godsdienstig was, diende hij een afgod. Je begrijpt nu vast wel waarom het niet vanzelfsprekend was om te doen wat God hem opdroeg. Waarom zou je alles zomaar achter je laten? Je land, je thuis, je familie? Waarschijnlijk had Abram alle schaapjes op het droge. Een dak boven zijn hoofd, een prachtige vrouw en eten in overvloed. Maar zoals je waarschijnlijk weet, gaat hij op pad. 

Stel je voor dat God zo’n opdracht aan jou zou geven. Wat zou jij doen? Ik denk dat ik er nog wel honderd keer over na zou denken, alle voors en tegens af zou wegen en uiteindelijk lekker veilig thuis zou blijven. Waarom alles op het spel zetten voor een God Die ik niet eens ken?

“Toen ging Abram op weg.” Hij gaat. Just like that. Zonder te weten waar hij terecht ging komen. Ik vind dat nogal een gewaagde keuze. Maar Abram gehoorzaamde. Hij nam het risico. Met dat God Abram riep, gaf Hij hem meteen een belofte. Hij zou een groot volk worden en God zou hem zegenen. Ervoor zorgen dat zijn naam bekend en groot werd. Voor Abram was dat blijkbaar reden genoeg om te gaan. Wat een vertrouwen!

Ik denk dat wij hier ontzettend veel van kunnen leren. Abram ging op weg, vol vertrouwen op een onbekende God, naar een onbekende bestemming. Hoe zit het met jouw vertrouwen? Vertrouw jij de beloften die God doet in de Bijbel? Zoals dat wanneer je met Hem leeft, Hij voor je zal zorgen, je zal vergeven en je de weg zal wijzen?

Als ik naar mezelf kijk, zit ik vaak vol ongeloof. Doe ik het liever allemaal zelf en vind ik het vreselijk eng om de touwtjes uit handen te geven. Om mijn leven in Zijn hand te leggen en te vertrouwen dat dat de beste plek is. Hoe zit dat bij jou? Probeer je het allemaal nog zelf, of heeft God de leiding in jouw leven?

Abram ging, zonder te weten Wie God is. Dat is een verschil met ons. Wij kunnen namelijk weten Wie God is, door de Bijbel. Hij laat Zich kennen als de Schepper en als Vader. Hij is genadig, liefdevol en honderd procent te vertrouwen. Hij doet wat Hij belooft! Waarom is het dan voor ons zo lastig om op Hem te vertrouwen? Niet dat Abram zo goed in vertrouwen was, hoor. Hij nam het hef vaak genoeg in eigen handen. Uit angst voor de farao vertelde hij dat zijn vrouw Sara zijn zus was. En wat dacht je van de geboorte van Ismaël? Toen hij en Sara geen kinderen kregen, ging hij met Hagar, de slavin van Sara, aan de haal. Maar elke keer wanneer Abraham niet op God vertrouwde, ging het mis. 

Zo is dat ook bij jou en mij. Het kan allemaal goed gaan in jouw leven. Je kan al je schaapjes op het droge hebben. Het gaat goed op school, je maakt carrière, je hebt het liefste vriendje van de hele wereld. Heel fijn natuurlijk, maar als je God niet vertrouwt en niet doet wat Hij van je vraagt, dan gaat het mis. Dan rommel je maar wat aan, zonder betekenis en doel voor ogen. Kom je uiteindelijk niet op de juiste bestemming. 

Ik denk dat de meesten van jullie niet zo’n grote roeping krijgen als Abram kreeg. Maar God vertrouwen en volgen zit ook in de kleinste dingen. Hij vraagt van je om Hem te volgen, gewoon elke dag. Als je naar school gaat, studeert, werkt, sport, met vrienden afspreekt. Dat je door al je bezigheden heen met Hem bezig bent en je afvraagt wat Hij van je verlangt.

Abram wist zijn bestemming niet en nam het risico. Wij weten dat wel. Want als wij in ons leven vol vertrouwen achter God aangaan, belooft Hij ons de mooiste bestemming: een eeuwig leven met Hem!

Ben jij al gelovend onderweg met God? Weet dat je dan uiteindelijk Thuis zal komen!

Geloofsgetuigen – Abraham – “Door het geloof is Abraham, toen hij geroepen werd, gehoorzaam geweest om weg te gaan naar de plaats die hij tot een erfdeel ontvangen zou. En hij is weggegaan zonder te weten waar hij komen zou.” (Hebreeën 11: 8)

Hallo daar! Ik ben Paola en hou enorm van lachen. Ik ben erachter gekomen dat er zoveel te genieten is in het leven. Zoals lange wandelingen in het bos, reisjes maken, dansen in de regen en praten met mijn buur in de trein. Maar het mooiste vind ik toch om te zien hoe God werkt in levens van mensen. Als ik de Bijbel lees zie ik daar al zoveel voorbeelden van. Ik ga proberen de verhalen uit de Bijbel te betrekken op het leven nu. Wat kunnen wij van die oude (misschien in jouw ogen wel ouderwetse) verhalen leren? Wat heeft God tot mij en jou te zeggen? Ik hoop jullie te betrekken in deze zoektocht, zodat we samen steeds meer kunnen leren van Hem! Dit is het eerste deel dat Paola schrijft over Hebreeën 11. // Beeld dankzij Hanna van Oost.

One thought on “GEROEPEN!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *