STAGELOPEN VOOR DE EEUWIGHEID

‘Vandaag de dag mag ik zijn wie ik ben, mede doordat een lieve gelovige haar leven met mij wilde delen.’ Astrid Bokhorst mocht een lerares van het goede ontmoeten. Jaren later is ze zelf maatje of mentor voor jonge mensen om haar heen.  Mentorschap heeft oude papieren. Ongeveer tweeduizend jaar geleden droeg Paulus oudere vrouwen op om leraressen van het goede te zijn (Titus 2: 3). Hoe ziet dat er anno 2024 uit?

Kan je iets vertellen over de plek van mentorschap in jouw leven?

‘Vijftien jaar lang mocht ik optrekken met Marry, een gelovige vrouw. Ze was niet hip, ze had geen baan, maar was rijk in God. Ik leerde van haar de liefde voor de Heere Jezus in het gewone leven van elke dag. Soms was ze ook best streng. Wanneer ik plannen had die niet strookten met Gods Woord bijvoorbeeld. Eerst was ze mijn mentor, daarna ontstond er een vriendschap en baden we voor elkaar en onze gemeente. Toen ze overleed, maakte God mij duidelijk dat ik niet op zoek moest gaan naar een nieuwe Marry. Het was tijd om zelf een Marry  te wórden. Vanaf toen heeft de HEERE jonge vrouwen op mijn pad gebracht. Ik ben er van overtuigd dat als je een mentor of maatje wilt zijn voor een ander, dat de HEERE mensen op je pad brengt.’

Hoe geef je mentorschap vorm?

‘Vooral door samen op te trekken met jonge vrouwen en ons alle daagse leven en het leven met God samen te delen. Jonge vrouwen dragen wijsheid met zich mee, waarin nog zoveel moois zit om te laten groeien en bestendigen in een verwarrende wereld. Ik trek momenteel met verschillende vrouwen op als mentor, maatje of vriendin. Wij mensen worden aan elkaar gegeven: dat begon al in het paradijs. Adam zei tegen God: ‘De vrouw die U mij gaf om bij mij te zijn (Genesis 3: 12).’ Om bij mij te zijn. Wat een rijkdom schuilt daarin. Jezus koos twaalf discipelen uit allereerst om bij Hem te zijn. Gewone mensen, die kracht ontvingen om het Evangelie uit te dragen. Over Petrus en Johannes lezen we zelfs dat het ongeletterde mannen waren, maar herkend werden als mensen die met Jezus geweest waren. Daarin laat God zien dat we geen cursus hoeven te volgen om van betekenis te zijn. Bij Jezus zijn, daarin ligt de kracht. Wees er voor elkaar, drink samen koffie en deel samen eerlijk je leven met God. dan wil Hij op Zijn tijd zegen en vrucht geven.’

Als ik vanbinnen niet aangesloten blijf op de waarheid van Gods Woord, komt mijn oude ‘ik’ weer naar voren.

In je boek lees ik: ‘We leven in een tijd waarin we meestal nog wel de zegeningen van God willen, maar het mag ons niet teveel kosten.’

‘We leven in een instant-maatschappij. Onze behoeften kunnen 24 uur per dag bevredigd worden. Alles is direct op te zoeken via Google. Als ik in de Bijbel lees over (geestelijke) groei, valt me op dat het tijd kost. Denk maar aan het beeld van de graankorrel die sterft. Eerst is er een klein sprietje, het duurt heel lang voor er vrucht is. Dat is dus een proces. De korrel gaat door de diepte heen. Als de graankorrel niet sterft in de aarde, blijft ze op zichzelf. Sterven aan jezelf is niet gemakkelijk. Het welvaartsevangelie kan ons een boodschap voorschotelen die aantrekkelijk klinkt, maar geen stand houdt als het gaat stormen in je leven. God is soeverein in de weg die Hij met ons gaat.’ We hebben elkaar nodig om dat proces te durven laten gebeuren, maar mogen ons ook samen verheugen in de vrucht voor Hem.

Een christen is nooit klaar..

Toen ik zelf midden in een periode van ‘groeipijn’ zat , kreeg ik een kaart. Daarop stond: ‘Leven is stagelopen voor de eeuwigheid’. Het heeft mij geleerd dat ik soms verder moet kijken dan de korte termijn. Donkere dagen krijgen licht omdat het een stagedag is in het licht van de eeuwigheid. Ook als de dagen zelf soms niet zo ‘verheven’ lijken is dat de Bijbelse waarheid die helpt.Ik vind mijn dagelijkse bezigheden, waaronder het huishouden niet altijd leuk. Maar ik mag het doen alsof het voor de HEERE is. Wetend dat het me klaar maakt voor de tijd die komen gaat. Want ooit zal de strijd voorbij zijn en elke knie zal zich buigen voor God. Straks zul je zijn wat Hij hier van je heeft kunnen maken.’ In de tussentijd zijn we – ook als vrouwen-  aan elkaar gegeven!

Astrid Bokhorst (1967) geniet van Bijbelse toerusting. Ze begeleidt in verschillende functies mensen bij praktische keuzes in het dagelijkse leven. Over de thema’s relatie, gezag en gehoorzaamheid schreef ze het boek Hoopvol vrouw zijn.

Beeld: Anneke Vat // Tekst: Hanna Jongejan


Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *