VEERKRACHT EN HOOP

Bij Nadia is autisme vastgesteld. Ze is psychisch kwetsbaar en regelmatig suïcidaal. In dit boek vertelt Nadia open over haar leven vanaf haar jeugd tot aan haar volwassenheid. Daarmee geeft ze een unieke inkijk in haar gedachten- en gevoelswereld. Met de beschrijving van deze heftige realiteit wil ze anderen herkenning en steun bieden. Want Nadia is niet de enige die met deze problemen worstelt. Met haar openheid wil ze bespreekbaar maken wat voor velen dagelijkse realiteit is. In de hoop dat de Heere het boek wil gebruiken. Want hoe diep je ook zit, er is altijd zicht op licht.

‘Mijn hoop, die is op U’ (Psalm 39: 8b). Houd hoop!’- Nadia van Dam

In haar boek begint Nadia met een ‘woord vooraf’. Nadia: ‘In dit boek wil ik vertellen over mijn psychische kwetsbaarheden, met de wens dat mijn verhaal je hoop zal bieden’. Ze beschrijft in haar boek haar ervaringen en hoe zij de gebeurtenissen in haar leven heeft beleefd. Zo neemt ze ons op een levendig geschreven manier mee naar GGZ-instellingen. Daarnaast benadrukt ze: ‘Situaties zijn vanuit mijn perspectief beschreven, maar ik wil benadrukken dat deze gebeurtenissen altijd meerdere kanten hebben’. De meeste details weet ze zich nog haarscherp te herinneren, andere keren heeft ze beschreven hoe het ongeveer is gegaan. Ook beschrijft ze in haar ‘woord vooraf’ wat ze geloofd. Ze beschrijft er dat veel manieren zijn waarop christenen hun geloof belijden. Nadia’s achtergrond is reformatorisch. Ze vertelt dat geloof en psyche nauw met elkaar zijn verweven. Daarom is het zo belangrijk dat men de achtergrond van iemands geloof kent. Tot slot geeft ze aan dat ze soms heftige situaties beschrijft. Nadia: ‘Ben je gevoelig voor triggers zoals automutilatie of suïcidaliteit? Probeer dan dit boek samen met iemand te lezen. Of misschien is er iemand met wie je erover kunt praten.’ Aan het slot van elk hoofdstuk staan er handvatten die de lezer kunnen helpen. Het gaat daarbij steeds over een onderwerp dat in het desbetreffende hoofdstuk aan de orde is gekomen. Daarnaast kan het boek ook gebruikt worden als je tips nodig hebt in het omgaan met psychische kwetsbaarheden. Voor jezelf of je naaste, voor ambtsdragers, en wellicht voor hulpverleners.

Prille jeugd

Het boek begint met de prille jeugd van Nadia. In haar jeugd verliest ze haar hartsvriendin, wat een diep spoor van verdriet en vragen trekt in haar verdere leven. Naast dit diepe en stille verdriet ervaart Nadia veel angsten. Deze angsten zijn overal en altijd aanwezig en beginnen al op jonge leeftijd: in de speelgoedwinkel, in de kerk en ook op school. In al deze angsten voelt ze zich heel alleen. Toch is ze níét alleen. In het gebed zoekt ze vaak de Heere en Zijn nabijheid. Ze voelt zich vaak niet rustiger worden door het gebed maar ze blijft wel bidden. Op de middelbare school wordt Nadia gepest door haar klasgenoten. Haar angst gaat over in paniekaanvallen. Zeker wanneer haar beste vriendin overlijdt op 13-jarige leeftijd blijft Nadia met veel vragen en angsten achter. Op 14-jarige leeftijd krijgt Nadia de diagnose autisme. Hoewel de leerkrachten op school weten van de diagnose krijgt ze niet de juiste hulp. Ze voert wel gesprekken met de psycholoog, maar deze gesprekken helpen haar niet verder. Daarnaast wordt het pesten erger. Haar zelfvertrouwen wordt minder en ze krijgt meer en meer angst voor haar leeftijdsgenoten. Nadia: ‘Elke keer als ik op school was kreeg ik een lager zelfbeeld. Ik werd steeds onzekerder omdat ik regelmatig werd uitgelachen’. Op 16-jarige leeftijd ontwikkelt Nadia een depressie. Ze ligt in bed en bijt en knijpt zichzelf. Nadia doet zichzelf lichamelijk pijn om de psychische pijn niet te voelen. De zelfbeschadiging gaat over in suïcidale gedachten. Gedachten die haar overal bezig houden, onderweg en op school.

Diepe dalen en kleine lichtpuntjes

Wanneer Nadia bijna 20 is volgt er een lange reeks van verschillende opnames in verschillende GGZ-instellingen. Haar psychische gezondheid kent op dat moment diepe dalen. Zo schrijft ze een afscheidsbrief aan de mensen die haar lief zijn. Ze kan en wil niet meer verder. Toch ervaart ze hierdoorheen steeds weer de trouw van God. Steeds wanneer ze op haar diepste punt lijkt te zijn ervaart ze kleine lichtpuntjes: een sociotherapeut die een extra gesprek wil, een wandeling met een medecliënt en het uiteindelijk krijgen van een hulphond. Wonderlijk om te lezen is de geloofsweg van Nadia in deze soms onbegrijpelijke wegen. Toch mag ze ook in deze wegen Gods stem horen. Zo ook tijdens een leesdienst. God wil overkomen door de woorden uit Zacharia 13 vers 9: ‘Het zal Mijn Naam aanroepen, en Ik zal het verhoren’. Na deze woorden wordt het stil in haar hart. Ze mag ervaren dat de Heere heel dichtbij is, wat een wonder. Aan het eind van het boek blikt Nadia verwonderd terug op hoe haar leven tot nu toe is verlopen. Na alle opnames gaat haar droom in vervulling: ze mag aan de slag als ervaringsdeskundige.

‘Het zal Mijn Naam aanroepen, en Ik zal het verhoren’ -Zacharia 13 vers 9. Na deze woorden wordt het stil in haar hart.

De Heere laat niet los

Tot slot zei Nadia eens tegen iemand die meelas tijdens het tot stand komen van het boek: ‘Mijn boek is wel heel negatief’. ‘Nou’, zei deze persoon, ‘jouw leven kent zoveel moeilijkheden, het is wel realiteit. En juist doordat je tips hebt toegevoegd, brengt het wat in evenwicht’. Als lezer kunnen we in dit boek het leven van Nadia volgen met moeilijke, donkere momenten en dagen. Nadia: ‘Het donkere hoort deels bij mij; ik heb vaak angsten die hun eigen leven gaan leiden en snel uit de hand kunnen lopen, maar zelfs op de donkerste moment in mijn leven heeft de Heere mij niet losgelaten. Ook al was het voor mij op dat moment niet duidelijk, Hij was er en gaf lieve mensen op mijn pad’. Nadia’s behoefte was om meer openheid te geven over psychische kwetsbaarheden en over de begeleiding daarvan. Openheid mag er zijn. Laat dit boek, wanneer je zelf kampt met psychische kwetsbaarheid of mensen kent in je omgeving die hiermee kampen, tot een steun zijn. Er is Hoop en Licht! Laten mensen met een kwetsbare psychische gezondheid een vaste plaats in je gebed krijgen en houden. Met daarbij het rotsvaste vertrouwen, in alle omstandigheden van het leven: ‘Mijn hoop die is op U (Psalm 39 vers 8).’ Houd hoop!

Ben je benieuwd naar het boek? Neem dan hier een kijkje.

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *