Ga je met me mee naar de rivier van de tijd? Terwijl je langs de kant staat, drijft er van alles voorbij. Het moment dat je eerste zoon geboren werd. De eerste keer dat een huissleutel van jezelf was. Het verscheurende verlies van één van je ouders. Het bericht dat de ziekte van je man erger was dan jullie dachten. Het moment dat je met diezelfde man zó hard lachte, dat je kaken er kramp van kregen. De rivier van de tijd laat je zien wat voorbij is.

Wat is jouw favoriete herinnering waarbij brood een rol speelde? Want of het nou gaat om een platbrood of een croissant: brood brengt mensen samen. Aan de ontbijttafel, de borrelplank of in de lente tijdens een picknick. Zelf denk ik aan onze ‘wittebroodsweken’. De dag na ons huwelijk haalden we heerlijke boodschappen in huis -inclusief een lekker brood, vierend dat we niet meer weg hoefden na een gezellige dag samen. Dat we thuis waren bij elkaar.

Een oud gezegde luidt: ‘Een christen moet herkenbaar zijn aan daad, praat, gelaat en gewaad’. Toch kunnen we het spoor ook bijster raken, zo stelde dominee van Brummelen. Hij zag het nog weleens gebeuren om zich heen: mensen veranderden in onnatuurlijke personen. ‘Die ineens niet meer gewoon kan praten of zelfs lopen. Een theologie waarin het natuurlijke, het aardse, het historische niet meer van betekenis is, wordt een zwevende, zweverige theologie’.

Volgens Carianne Ros is coachen een vak van liefhebben. Ze deelt haar adviezen in het boek 101 Bijbelse coachtips.

De zomer nodigt uit om je te verliezen in een goed boek. Voor onderweg naar je reisbestemming of voor een reis in je hoofd: door je te verdiepen in het leven van een ander.